Wysokość wynagrodzenia otrzymywanego przez pracowników w Irlandii jest zasadniczo kwestią umowy zawartej między pracownikiem a pracodawcą. Te kwestie są zazwyczaj negocjowane po otrzymaniu oferty pracy. Niemniej jednak na mocy Ustawy o minimalnym wynagrodzeniu z 2000 r. większości pracowników przysługuje prawo do minimalnego wynagrodzenia (zob. zamieszczone poniżej informacje na temat wyjątków i stawek niższych od minimalnych).
Wysokość minimalnego wynagrodzenia może się różnić w zależności od
sektora. W niektórych sektorach są one określone w regulacjach noszących
nazwę Employment Regulation Orders (ERO) wydawanych przez Wspólne
Komitety Pracy . W innych są one przewidziane w ustaleniach o nazwie
Registered Employment Agreements (REA) sporządzanych na mocy układów
zbiorowych pracy. Szczegółowe informacje na temat Employment
Regulation Orders oraz Registered Employment Agreements są dostępne
tutaj.
Od dnia 1 lipca 2011 r. minimalna płaca krajowa dla doświadczonego, dorosłego pracownika wynosi 8.65€ na godzinę (zmniejszone z 7.65€). Według Ustawy o minimalnej płacy krajowej, dorosły pracownik to taki, który posiadał jakiekolwiek zatrudnienie w okresie dwóch lat po ukończeniu 18 roku życia – patrz także w dalszej części rozdział ‘Stawki’.
Rzecz jasna fakt ustawowego określenia wynagrodzenia minimalnego nie stoi na przeszkodzie, aby pracodawca zaoferował pracownikowi wyższe wynagrodzenie.
Na stronie internetowej Krajowego Organu ds. Praw związanych z Zatrudnieniem można znaleźć listę najczęściej zadawanych pytań dotyczących płacy minimalnej (pdf).
Na mocy ust. 20 ustawy o minimalnym wynagrodzeniu z 2000 r. podstawowa metoda stosowana do wyliczenia stawki godzinowej polega na podzieleniu wynagrodzenia brutto przez łączną liczbę przepracowanych godzin. Przede wszystkim należy jednak koniecznie zwrócić uwagę na uwzględniony rodzaj wynagrodzenia, godziny wliczane do przepracowanych godzin oraz okres odniesienia dla wyliczania wynagrodzenia (tj. okres, którego dotyczy takie wyliczenie).
Co nie jest wliczane do wynagrodzenia?
Przy wyliczaniu minimalnego wynagrodzenia nie uwzględnia się:
Co jest wliczane do wynagrodzenia?
Dla celów wyliczania minimalnego wynagrodzenia wynagrodzenie brutto obejmuje np. wynagrodzenie podstawowe oraz dodatki z tytułu pracy w trybie zmianowym, premie oraz inne płatności.
W przypadku zapewniania przez pracodawcę wyżywienia (board) i/lub zakwaterowania, przy wyliczaniu minimalnego wynagrodzenia uwzględnia się następujące kwoty:
Godziny przepracowane przez pracownika (working hours) wyliczane są w następujący sposób (w zależności od tego, z którego wyliczenia wynika wyższa liczba godzin):
lub
Do przepracowanych godzin zalicza się:
Do przepracowanych godzin nie zalicza się:
Pracodawca wybiera okres — zwany okresem odniesienia dla wyliczania wynagrodzenia (pay reference period) — odnośnie do którego wyliczona zostanie średnia stawka godzinowa. Takim okresem może być tydzień lub dwa tygodnie, lecz nie może być on dłuższy do miesiąca.
Pracodawca musi uwzględnić dane na temat okresu odniesienia dla wyliczania wynagrodzenia w wykazie warunków zatrudnienia (przekazywanym pracownikowi na mocy ustawy o warunkach zatrudnienia z 1994 r.).
Pracownik może domagać się od pracodawcy pisemnego oświadczenia zawierającego średnią stawkę wynagrodzenia za dowolny okres odniesienia przypadający w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Na dostarczenie takiego oświadczenia pracodawca ma 4 tygodnie.
Nie wszystkie osoby są uprawnione do otrzymywania obowiązującej w kraju minimalnej stawki wynagrodzenia. Ustawowe minimum nie dotyczy osoby zatrudnionej przez bliskiego krewnego (np. współmałżonka lub rodzica) ani osób odbywających regulowane ustawowo praktyki. Również niektórzy pracownicy, np. osoby poniżej 18 roku życia oraz osoby odbywające szkolenia, mają zagwarantowaną stawkę niższą od minimalnej.
Od 1 lipca 2011 r. Ustawa o krajowej płacy minimalnej ustanawia następujące stawki sub-minimalne, patrz także ‘Stawki’ w dalszej części:
Takie zróżnicowanie minimalnego wynagrodzenia dotyczy również pracowników powyżej 18 roku życia, którzy są zatrudniani po raz pierwszy.
Ustawa o minimalnym wynagrodzeniu przewiduje również stawki poniżej stawki minimalnej dla pracowników powyżej 18 roku życia biorących udział w formalnym szkoleniu lub studium autoryzowanym lub zatwierdzonym przez pracodawcę.
Od 1 lipca 2011 r. stawki dla stażystów, zawarte w Ustawie, przedstawiają się następująco, patrz także ‘Stawki’ w dalszej części:
Uwaga: każdy okres stanowiący 1/3 kursu szkoleniowego musi wynosić przynajmniej miesiąc i nie może przekroczyć jednego roku.
Ustawa przewiduje określone kryteria, które musi spełniać kurs szkoleniowy, aby mogły obowiązywać stawki z tytułu udziału w szkoleniu. Szkolenie lub studium musi np. mieć na celu poprawę wydajności pracy pracownika, a pracownik musi zostać skierowany do udziału w takim szkoleniu lub studium przez pracodawcę, lub pracodawca musi taki udział zatwierdzić. Ponadto przynajmniej 10% szkolenia musi mieć miejsce poza zakresem zwykłych.
obowiązków pracownika. Kurs musi przewidywać procedurę oceny, przyznania certyfikatu lub wydania pisemnego potwierdzenia ukończenia kursu szkoleniowego.
Jeśli pracodawca nie jest w stanie wypłacać minimalne wynagrodzenie z powodu problemów finansowych, Sąd Pracy może zwolnić go takiego obowiązku na okres wynoszący od trzech miesięcy od jednego roku. Takie zwolnienie może zostać przyznane tylko jednorazowo.
Pracodawca musi złożyć do Sądu Pracy wniosek o zwolnienie z ww. obowiązku wraz ze zgodą większości pracowników, którzy muszą ponadto wyrazić zgodę na to, aby orzeczenie Sądu Pracy było dla nich wiążące
Pracodawca musi wykazać, że nie jest w stanie płacić nawet minimalnego wynagrodzenia oraz — jeśli zajdzie taka konieczność — będzie musiał dokonać zwolnień grupowych lub rozwiązać z pracownikami umowy o pracę.
Pracodawca może się tylko ubiegać o zwolnienie z płatności pełnej stawki minimalnego wynagrodzenia — zwolnienie nie może dotyczyć stawek obniżonych (czego przykładem może być wynagrodzenie dla pracowników poniżej 18 roku życia).
Osoby dochodzące swoich praw do minimalnego wynagrodzenia są chronione przed represjami lub zwolnieniem. Ustawa zakazuje stosowania wobec takich osób jakichkolwiek represji. Ponadto osoba zwalniana z pracy z powodu dochodzenia prawa do otrzymywania minimalnego wynagrodzenia może wnieść sprawę w związku z niezgodnym z prawem zwolnieniem z pracy, niezależnie od stażu pracy czy tygodniowego wymiaru czasu pracy.
Jeśli na mocy ustawy o minimalnym wynagrodzeniu pracownikowi należy się wyższe wynagrodzenie, pracodawca nie może zmniejszyć liczby godzin pracy bez odpowiedniego zmniejszenia zakresu obowiązków lub ilości pracy.
r. minimalne stawki wynagrodzenia dla dorosłych pracowników z doświadczeniem zawodowym oraz minimalne stawki dla pracowników młodocianych i niektórych stażystów wynoszą:
Stawki w dniu 1 lipca 2011 r. lub po tej dacie:
| Pracownik | Minimalna stawka godzinowa płacy | % stawki minimalnej |
| Dorosły pracownik z doświadczeniem zawodowym | 8,65 EUR | 100% |
| Poniżej 18 lat | 6,06 EUR | 70% |
| Pierwszy rok pierwszego zatrudnienia; ukończone 18 lat | 6,92 EUR | 80% |
| Drugi rok pierwszego zatrudnienia; ukończone 18 lat | 7,79 EUR | 90% |
| Pracownik, który ukończył 18 lat, odbywający program szkolenia w godzinach pracy | ||
| Pierwszy okres | 6,49 EUR | 75% |
| Drugi okres | 6,92 EUR | 80% |
| Trzeci okres | 7,79 EUR | 90% |
Osoby otrzymujące wynagrodzenie niższe od minimalnego mogą dochodzić swoich praw w dwojaki sposób:
Pierwsza możliwość polega na złożeniu wniosku do podlegającej inspekcji pracy (NERA inspectorate) o sprawdzenie, czy wypłacane jest minimalne wynagrodzenie.
Druga możliwość polega na skierowaniu sporu do rzecznika praw (Rights Commissioner). Formularz skargi do rzecznika praw w formacie PDF można pobrać pod adresem. Można podjąć takie kroki tylko po złożeniu do pracodawcy wniosku o wydanie zaświadczenia zawierającego wyliczenie średniego stawki godzinowej. Skierowanie sporu musi nastąpić w ciągu 6 miesięcy od otrzymania oświadczenia (rzecznik praw może przedłużyć ten okres do maksymalnie 12 miesięcy). Jeżeli pracodawca nie wyda pracownikowi wspomnianego oświadczenia, ww. okres rozpoczyna swój bieg z dniem, w którym pracodawca powinien był je wydać, tj. po upływie 4 tygodni od złożenia wniosku.
Uwaga: na mocy ustawy o minimalnym wynagrodzeniu pracownik nie może skierować skargi dotyczącej tego samego sporu zarówno do rzecznika praw jak i do inspekcji pracy.
Jeśli pracownik uważa, że jest represjonowany, powinien złożyć do pracodawcy wniosek o przywrócenie warunków zatrudnienia do stanu sprzed rozpoczęcia represji. Jeśli pracodawca zastosuje się do wniosku w ciągu dwóch tygodni od jego złożenia, pracownik może skierować sprawę do rzecznika praw. Musi to nastąpić w ciągu 6 miesięcy (okres ten może zostać przedłużony do maksymalnie 12 miesięcy przez rzecznika praw) od rozpoczęcia represji.
Szczegółowe informacje na temat minimalnego wynagrodzenia są dostępne w
wydanej przez Ministerstwo Przedsiębiorczości, Handlu i Zatrudnienia
szczegółowej broszurze
informacyjnej na temat ustawy o minimalnym wynagrodzeniu z 2000 r.
(PDF)dostępnej pod adresem. Informacji takich udziela również Biuro
Informacji ds. Praw Pracowniczych (National Employment Rights Authority).
The Labour Relations Commission
Tom Johnson House
Haddington Road
Dublin 4
Ireland
Tel:+353 (0)1 613 6700
Locall:1890 220 227 (outside 01 area)
Fax:+353 (0)1 613 6701
Homepage: http://www.lrc.ie/docs/Rights_Commissioner_Service_-_Information_about_the_service/234.htm
Email: rightscomm@lrc.ie
(formerly Information Services of the National Employment Rights Authority)
Department of Jobs, Enterprise and Innovation
O'Brien Road
Carlow
Ireland
Opening Hours: Mon. to Fri. 9.30am to 5pm
Tel: (059) 917 8990
Locall: 1890 80 80 90
Homepage: http://www.workplacerelations.ie/en/
If you have a question relating to this topic you can contact the Citizens Information Phone Service on 0761 07 4000 (Monday to Friday, 9am to 9pm) or you can visit your local Citizens Information Centre.