Tygodniowy wymiar czasu pracy

Informacje

Ustawa o organizacji czasu pracy (Organisation and Working Time Act) z 1997 r. stanowi, że maksymalny średni tygodniowy wymiar czasu pracy dla wielu pracowników nie może przekraczać 48 godzin. Nie oznacza to, że tygodniowy wymiar czasu pracy nigdy nie może być większy niż 48 godzin, istotny jest średni czas pracy w tygodniu. Średni czas pracy można obliczać w jeden z podanych poniżej sposobów:

• w 4-miesięcznym okresie rozliczeniowym dla większości pracowników 
• w 6-miesięcznym okresie rozliczeniowym w przypadku osób pracujących w sektorze bezpieczeństwa, w szpitalach, zakładach karnych, gazowniach/ elektrowniach, na lotniskach/w dokach, w rolnictwie oraz w przypadku pracowników przedsiębiorstw, w których występuje spiętrzenie pracy w pewnych porach roku, np. w turystyce 
• w 12-miesięcznym okresie rozliczeniowym w sytuacjach, kiedy pracodawca zawarł z pracownikami porozumienie w tej sprawie. Takie porozumienie między pracodawcą a pracownikami musi być zatwierdzone przez Sąd Pracy.

Przy obliczaniu 48 godzin nie uwzględnia się urlopu wypoczynkowego, zwolnienia lekarskiego ani urlopu macierzyńskiego/adopcyjnego/wychowawczego. Prawo określa też zasady dotyczące pracowników nocnych, minimalnych przerw podczas pracy i okresów odpoczynku. Są również specjalne postanowienia dotyczące pracy w niedzielę – patrz poniżej.

Wyjątki

Postanowienia ustawy o organizacji czasu pracy z 1997 r. dotyczące wymiaru czasu pracy i okresów odpoczynku nie odnoszą się wszystkich zatrudnionych. Nie dotyczą one policji (Gardaí), Sił Obronnych, pracowników, którzy sami regulują swój czas pracy oraz członków rodzin pracujących w gospodarstwach rolnych lub prywatnych domach. Czas pracy młodocianych pracowników poniżej 18 roku życia reguluje ustawa o ochronie młodocianych pracowników (Protection of Young Persons (Employment) Act) z 1996 r.

Odrębne przepisy regulują czas pracy lekarzy w trakcie szkolenia (SI 494 z 2004 r.) oraz osób pracujących na morzu.

W stosunku do pracowników zatrudnionych w transporcie (SI 20 z 1998 r.) oraz w niektórych kategoriach cywilnych służb ochrony (SI 52 z 1998 r.) nie obowiązują obecnie przepisy dotyczące maksymalnego średniego tygodniowego czasu pracy i ustawowych okresów odpoczynku/przerw.

Praca w niedzielę

W przypadku świadczenia pracy w niedziele pracownik może uzgodnić z pracodawcą prawo do dodatkowego wynagrodzenia. Zgodnie z ustawą o organizacji czasu pracy, w przypadku braku uzgodnienia w sprawie wynagrodzenia pracownika pracodawca musi zapewnić mu w zamian za pracę w niedziele co najmniej jedną z poniższych form rekompensaty:

• odpowiedni dodatek pieniężny 
• odpowiednią podwyżkę wynagrodzenia 
• odpowiedni płatny czas wolny

Co uważa się za odpowiednie zależy od wszystkich okoliczności. Jest to sprawa do negocjacji pomiędzy pracownikiem a pracodawcą oraz, w stosownych przypadkach, ze związkiem zawodowym. Pewne wskazówki można uzyskać kierując się, tam gdzie jest to możliwe, porozumieniem dotyczącym porównywalnych pracowników zatrudnionych w podobnym charakterze w innych miejscach pracy. Komisja ds. stosunków pracowniczych (Labour Relations Commission) opublikowała kodeks praktyki dotyczący pracy w niedzielę w handlu detalicznym (pdf).

Zgodnie z rozporządzeniami z 2001 r. w sprawie organizacji czasu pracy (dokumentacja) (obowiązujący formularz i wyłączenia) (Organisation of Working Time (Records) (Prescribed Form and Exemptions) Regulations 2001), pracodawca zobowiązany jest do prowadzenia szczegółowej dokumentacji czasu pracy pracownika. 

Godziny nadliczbowe

Praca w godzinach nadliczbowych to praca wykonywana poza normalnym czasem pracy. Pracodawcy w Irlandii nie są prawnie zobowiązani do wypłacania pracownikom wyższych stawek, np. podwójnych, za pracę wykonywaną w godzinach nadliczbowych. Pracownik musi jednak za pracę w godzinach nadliczbowych otrzymywać co najmniej swoją zwykłą stawkę godzinową.

Jak składać podanie

W razie sporów wynikających ze stosowania przepisów ustawy o organizacji czasu pracy z 1997 r. należy złożyć skargę do Pełnomocnika ds. Praw Pracowniczych (Rights Commissioner) na formularzu Skarga do Pełnomocnika ds. Praw Pracowniczych (pdf). Skargę należy złożyć w ciągu 6 miesięcy od daty powstania sporu. Jednak Pełnomocnik ds. Praw Pracowniczych może przedłużyć ten termin do 12 miesięcy w przypadku, jeśli istniał uzasadniony powód, który uniemożliwił wniesienie skargi w ciągu pierwszych 6 miesięcy.

Broszura informacyjna dotycząca czasu pracy i ustawy o organizacji czasu pracy z 1997 r. (pdf). Więcej informacji na temat czasu pracy i praw pracowniczych można uzyskać od służb informacyjnych Krajowego Biura Spraw Pracowniczych (National Employment Rights Authority).

Gdzie składać podanie